نبض زندگی"محمدمهدی

عکس قبل از کچل شدنت ...

هوای تو همجنس آرامشه  تو لبخند بزن تا دلم وا بشه فقط خدا میدونه خنده های شیرینت چقدر دلم رو آروم میکنه وقتی میگیرمت تو بغلم و میچسبونمت به خودم نفسم میره برات هر چقدر میبوسمت سیر نمیشم خداجونم! چجوری تشکر کنم ازت برا این همه آرامش ...

روزهای اردیبهشت سریع گذشت اونقدر نیاز به توجه و نگهداری داری که فرصتی دست نداد برای ثبت خاطراتت باید شش دنگ حواسم به تو باشه و چشم بر ندارم از تو مبادا بلایی سر خودت بیاری مروری کردم عکس های ماه گذشته رو و بخشی از اون رو برات میزارم   عاااشق این ماشینی که باباجون برای خریده هر روز پشتش رو میگیری و کشون کشون میاریش تو پذیرایی و سرگرم میشی باهاش وای به روزی که هوس میکنی بری بالاش وایسی خونه ی عزیز روز پدر... بارون نم نم ... یه هوای بهشتی تو اردیبهشت و قدم زدن و بازی کردن شما دو تا... روزی که کچلت کردیم همش دست میکشیدی رو سرت و میخندیدی!! همچنان عاشق بالا رفتن از بلندی ها هستی و حت...

جان دلم بعد از مدتی تاخیر اومدم تا برات بنویسم اول از آخرین روزهای سیزده ماهگیت بگم که قشنگترین جمله ی دنیا رو یاد گرفتی این چیه!! اونقدر قشنگ میگی این جمله رو که دلم ضعف میره برات... روزی هزار بار این جمیه رو میگی... انگشت اشاره ات رو به طرف هر چیز آشنا و نا آشنایی میگیری و میپرسی این چیه؟ اونقدر لحنت خواستنیه که آدم نمیتونه بشنوه و قربون صدقه ات نره! خصوصا که سماجت فوق العاده ای داری تو پرسیدن پیله میکنی به یک چیز و پشت سر هم میپرسی این چیه! ما جواب میدیم باز میگی این چیه و ما باز جواب میدیم بعد از ورودت به چهاردهمین ماه زندگیت کلمه هایی که میگی بیشتر شده ماما و بابا و جوجه و مایی (ماهی) ...

تو با چشمای آرومت بهم خوشبختی بخشیدی خودت خوبی و خوبی رو داری یاد منم میدی تو با لبخند شیرینت بهم عشقو نشون دادی تورویای تو بودم که واسه من دست تکون دادی چشات آرامشی داره كه پابند نگات میشم ببین تو بازی چشمات دوباره كیش و مات میشم بمون و زندگیمو با نگاهت آسمونی كن بمون و عاشق من باش بمون و مهربونی كن عشق مادر سیزده ماهگیت مبارک   ...

امروز که داشتم میون عکسای قدیمی میگشتم دیدم این عکس جامونده قشنگ بود دلم نیومد نذارمش فکر کنم مال دو سه ماه پیش باشه... چقدر شیرین میخندی عکس خونه ی دایی بهمن و آناهیتا ازت گرفته عکس رو... ...

جانا  به گمونم این شد آخرین پست مربوط به نوروز نود و شش روز سیزدهم فروردین رو خونه ی مادربزرگا بودیم صبح خونه ی مامانی و عصر یکی دو ساعتی خونه ی عزیز هر دو جا بساز جوجه کباب و آش رشته برپا بود... خونه ی مامانی با داداش و امیر جواد جون خیلی بازی کردی و بهت خوش گذشت   خسته نباشی دلاور .... خسته نباشی پهلوان من گره خواهم زد چشمان را با خورشید دلها را با عشق سایه ها را با آب شاخه ها را با باد سبزه عمرتان گره خورده با شادی ها باد. ...