نبض زندگی"محمدمهدی

یک روز شاد خونه ی دایی بهمن کنار داداش و علیرضا و آناهیتا و حمیدرضا ...

چقدر زیبا خدا صورتت رو نقاشی کرده آخه چقدر این چشای شیطون معصومن   ...

آخه نیم وجبی تو رو چه به اینکارا!!!! از وقتی خیلی خیلی کوچولو بودی وقتی یه چیزی باب میلت نبود تو بغلمون خودت رو هل میدادی عقب!! وقتی یاد گرفتی بنشینی وقتی از چیزی ناراحت میشدی خودت رو عقبی مینداختی زمین و ما باید خیلی حواسمون بهت میبود که سرت نخوره زمین!!! الانم خدا نکنه به حضرت عاقا بگیم بالا چشت ابرو!! یا نباید دست بزنی به فلان چیز!! همچین لوس و خوردنی قهر میکنی میری یه گوشه و رو زمین میخوابی و دستت رو میذاری رو صورتت عاخه میخوام بدونم از کجا یاد گرفتی قهر کردن رو!!! یه چیز دیگه که جدیدا اضافه شده خجالت کشیدن! الهی فدات شم وقتی کاری میکنی و میخندن میای تو بغلم و سرت رو روی شونه ام میذاری فدای خجالت کشیدنت بشم ...

میگن بچه ی اول رو پدر و مادر تربیت میکنن و بعد از اون هر بچه رو بچه های قبلش!! الان این از شیوه ی بازی کردن جنابعالی کاملا مشهود است!!!!   چشم از داداش بر نمیداری! دائم چک میکنی تو هر شرایطی داداش چکاری انجام میده! نکنه یه کارش از چشت دور بمونه! ماشاالله هزار ماشاالله خیلی کنجکاو و دقیقی و توجهت زیاده... ...

یک روز عصر مهمونی خونه ی خاله سمیرا اون روز داداش با سایدا جون و غزل جون حسابی سرگرم بود و تو و سحر جون هم با هم دیگه...   هرجا که سحرجون میرفت مثل یه موش کوچولو دنبالش میرفتی اسباب بازیهای سایدا جون خیلی توجهت رو جلب کرده بود و همش میرفتی تو اتاق سایدا گلی تنتون سالم باشه گلای باغ زندگی الهی که همیشه این جمع های شاد برقرار و مانا باشه... ...

اندر احوالات هرچی داداش داره همونو میخوام!!!!!! یجاهایی هست دیگه اسباب بازیهای یک شکل هم جواب نمیده! دقیقا هرچی که تو دست داداش باشه میخوای!!! دو تا لیوان یک اندازه و یک شکل براتون شیر میریزم همینکه داداش شروع میکنه به خوردن جیغ میکشی که لیوانشو بدم به تو! لیواناتون رو عوض میکنم و لیوان داداش رو میدم بهت اما همینکه داداش لیوان تو رو میبره سمت دهنش دوباره جیغ میکشی!! و این داستان ادامه دارد... ...

تو صدای نفس و نای نسیمی تو هوای عطش و عشق و شمیمی تو نگاری که دل ما به نگاهی ببری   جانان من ده ماهگی مبارک   پسرک شیرینم دو رقمی شدن ماه های زندگیت مبارک من فدای تو بجای همه گل ها تو بخند... ...